Odszedł pierwszy rektor PWSZ w Wałbrzychu prof. zw. dr hab. Czesław Paweł Dutka


Z głębokim smutkiem i żalem zawiadamiamy, że w dniu dzisiejszym zmarł pierwszy, wieloletni  Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu, Jego Magnificencja prof. zw. dr hab. Czesław Paweł Dutka.

Profesor urodził się 30 stycznia 1936 r. w Oryszkowicach, w województwie tarnopolskim. Był wybitnym filologiem specjalizującym się w historii i teorii literatury, absolwentem Uniwersytetu Wrocławskiego (1965), doktorat (1978), habilitacja (1990), profesor nauk humanistycznych (2000). Już jako student wrocławskiej polonistyki Profesor Czesław P. Dutka był organizatorem wielu pasjonujących dla środowiska uniwersyteckiego spotkań autorskich, np. z Broniewskim, Andrzejewskim, Buczkowskim, Pollakiem. W latach 1965-1975 pracował w kłodzkich liceach jako nauczyciel języka polskiego. Lekcje z licealistami urozmaicał niezwykłymi spotkaniami ze znanymi i wybitnymi literatami oraz krytykami literackimi (Adam Ważyk, Mieczysław Jastrun).  Był również współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem Kłodzkich Wiosen Poetyckich, festiwali muzycznych i szachowych.

W latach 1982-2006 pełnił funkcję pracownika naukowo-dydaktycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego. Należał do Komitetu Badań nad Literaturą PAN oraz do ministerialnej Komisji Akredytacyjnej ds. badań nauczania w wyższych szkołach pedagogicznych na filologii polskiej. Był długoletnim prezesem zielonogórskiego oddziału Towarzystwa literackiego im. Adama Mickiewicza oraz współtwórcą i honorowym rektorem Uniwersytetu Poezji, a także prezesem Wałbrzyskiego Towarzystwa Naukowego.

Wypromował kilkudziesięciu magistrów i kilku doktorów, recenzował prace doktorskie i habilitacyjne. Przez trzy rektorskie kadencje (1999-2000- powołanie ministerialne, 2000-2004, 2004-2008) poświęcał swój czas, wiedzę i umiejętności na rzecz społeczności akademickiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu, której był założycielem. Jego wkład w rozwój nauki, kultury oraz lokalnej społeczności był wielokrotnie nagradzany licznymi tytułami, takimi jak: Honorowy Obywatel Polanicy-Zdroju (2004), Zasłużony dla Powiatu Wałbrzyskiego (2006), Zasłużony dla PWSZ AS (2008),  Zasłużony Działacz Kultury (1972); a także odznaczeniami: Złotą Odznaką Polskiego Związku Szachowego (1978), Złotym Krzyżem Zasługi (1989), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1991). Profesor był Laureatem Nagrody Ministra Oświaty (1976), Nagrody Naukowej Prezydenta Zielonej Góry (1992), nagród indywidualnych rektora WSP w Zielonej Górze (1987, 1991, 1996) oraz nagród Ministerstwa Edukacji Narodowej (2000–2003).

W dorobku naukowym profesora znajduje się kilkanaście publikacji książkowych, artykułów, not i recenzji, koncentrujących się wokół problematyki dziedzictwa romantycznego w literaturze polskiej drugiej połowy XIX wieku i XX wieku. Ważniejsze publikacje to:
„Tancerz idei. Pisarz jako autor i świadek znaczeń”, Zielona Góra 1995.
„Mistrzowie i szkoły. Szkice o tradycji literaturoznawstwa”, Zielona Góra 1998.
„Słowo peryferyjne. Eseje, szkice literackie i recenzje”, Zielona Góra 1999.
„Genologia i konteksty”, Zielona Góra 2000.
„Literatura – badacz i krytyk. Wybrane role partnerów interakcji poznawczej”, Zielona Góra 2000.
„Norwid – nasz współczesny. Profecja i recepcja”, Zielona Góra 2002.
Profesor był również szachowym mistrzem Polski nauczycieli (Gdynia 1975) i trenerem tej dyscypliny, a także współorganizatorem Turnieju Szachowego im. A. Rubinsteina w Polanicy. Wyznawał zasadę, iż „szachy jak muzyka, jak miłość potrafią uczynić człowieka szczęśliwym”.

Od dziś na I piętrze budynku A (ul. Zamkowa 4), przy sekretariacie rektora znajduje się księga kondolencyjna, w której składać można swoje kondolencje.